انگار که دنیا یه تغییر تازه و دردآور داره.اونقدر سوشال مدیا توی تنهایی ما از فرصت استفاده کرده که دیگه بخوایم هم نمیتونیم منکرش بشیم.مث بازی تو یه زمین بی طرف وقتی خودت میزبانی.کل وقت ما گرفته میشه اما دیگه فکری از طرف ما نیست.هر چی هست فقط تحمیل ظاهر هر چیزی به مغز ماست.
واسه خودم به شخصه خیلی کارها رو انجام میدم که اگه شبکه های اجتماعی نبود دلیلی بر شوآف نبود.
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
دعا میکنم عزیزم که هرگز در جای اشتباه و کنار آدمهای اشتباه نباشی. که هرچقدر هم که شریف و محترم و تلاشگر و هرقدر هم که شایستهی تحسین باشی؛ کنار آدمهایی که آدمِ دنیای تو نیستند، حرام میشوی...
میدانی بدترین بخشِ اینگونه زیستن کجاست؟ اینکه آنقدر دیده و فهمیده نمیشوی تا خودت را مقصر بدانی و حس کنی کافی نیستی!
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
سلام به تو.که یه زمانی واسه خبری ازت روزی صدبار وبلاگ چک میکردم،ولی امروز که دیدارمون راحت راحته،میسر نیست
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
آفتاب که میتابد، پرنده که میخواند، نسیم که میوزد، با خودم میگویم حتما حال تو خوب است، که جهان این همه زیباست....
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور
گاهی وقتا میام وبلاگ
با حال بد و غمگین...
الانم این مطلب رو می نویسم تا یه سوالتو جواب بدم.
نگار آدم جدیدی توی زندگی من نیومده اما با فکر کردن به این نتیجه رسیدم که بودن من توی این رابطه یعنی بار اضافی
نگار از دوست داشتنت چیزی کم نشده
نگار از مهربونیات ممنونم
نگار امیدوارم خوش باشی واسه همیشه
خدانگهدار
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور