سلام.پاک کردم چهارتا مطلب آخر وبلاگ رو چون:
منآدمی نیستم که نوشتم.من نمیتونم دوری تورو تاب بیارم چه برسه بخوام خدافظی کنم.
تو شرایط ایده آل همه رفیقن و همراه.من نمیتونم تو این شرایط کنارت نباشم و هر روز بهت فکر نکنم وقتی میدونم تو بهمفکر میکنی.
پا میشم و پرواز میکنم توی آسمون امید به خدا.
آره بلند میشماز آتیش خشمی که یهو منو بلعید و مثل 1 در آتش شروع میکنم اوج گرفتن تو آسمون عشق تورو از نو،دوباره
دوتا قول به خودم میدم.اول اینکه نظرات مزاحم وبلاگ روم تاثیر نذاره و دومی اینکه کمتر مطلب بذارم از دلتنگی هام که خودش چند جلد کتابه اما بهتره زیاد ازش نگم تا تو هم راحتتر باشی
آخیش راحت شدم!!واقعا این مدت که وبلاگ انرژی منفی داشت خیلی اذیت شدم.
به قول حافظِ جان"
برقی از منزل لیلی بدرخشید سحر
وه کهبا خرمن مجنوندل افکار چه کرد
دو کلمه بگم و تمام"مجنون توام
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور