الهی

1 کدام درد باشد از این بیش

که عاشق توانگر و معشوق درویش!

نمیتونم بگم خندیدن تنها راه مقابله با این روزهای سخته نه،وقتی دیگه آدمها شادیشون ثانیه ای شده.ولی یه چیز رو خوب میدونم نگار جانم وبابتش خوشحالم.

اینکه تو از همون سن کم یعنی حدود بیست یه آدم قوی بودی،شاید خودت احساسش نکردی ولی من دقیق حسش کردم.من همیشه متعجب بودم که چطور تو سنت از من کمتر بود ولی بیشتر میدونستی و بیشتر میفهمیدی شرایط رو و مقابله با مشکلات رو.

میدونم که الان هم از من جلوتری.به قول شعر بالا تو توانگری و من افتخارم اینه که از تو خیلی چیزا یاد گرفتم.دقیقا توی سنی که لازم بود تو بهم درس استقامت و صبر می دادی.قوی بمون و بدون واسه من افتخاری...