رفتنی....

نگارم سلام.بابت مشکلاتی که باعثش من بودم یه معذرت خواهی بزرگ بدهکارم بهت.

منوببخش عزیز دلم.

فقط خواستم یه نکته رو بدونی قلب من هیچوقت کاروانسرا نبود که هیبیان توش و بزن

قلب زخمی من که از همه زخماش خبر داری همیشه وجود تو تسکینش بوده...

نگار جان من بدون که من ناامید نمیشم برای روزای بهتر که اگه قرار بود دل بکنه توی این چهارده سال پا پس میکشید.

صادقانه بگم که تنها آدمی که باهاش تفاهم دارم و وجودش کلا واسم آرامشه تو هستی.

باور دارم که مهربونم بهاینجا سر میزنه.نگارم دوست دارم..