روزم باشه این حسم زیاده
حساب دلم از همه جداست
حتی اگه بارون خوشی بباره
دیدن چشمهات شده آرزوم
چون نگارم از چشماش عشق میباره
فداش بشم قوی نازنین دریامو
که فکر کردن بهش واسم نیازه
دوس دارم قدم بزنم کنارش
از آغاز بودن تا ته جاده
دورش بگردم نگارمو که از محبت
آتیش زده به قلب پاره پاره
اون ماه منه توی این آسمون
هر چند باشه هزارتا ستاره
پ ن:من ریاضی خوندم و از عروض و قافیه سر در نمیارم فقط بدون قلب مجتبی واست میتپه.تقدیم به بهترینم
برچسب:
نویسنده: پرهام میرزاپور