نگارم

چقدر دلم شکست،چه شبهایی که با بارون پشت پنجره گریه کردم.چه شبای تاری که به من و بی کسیم پوزخند زد،ولی اونی که اونبالاس همه چی رو به موقع جور میکنه.هر چند صبر من با صبر ایوب فرقی نداشت.این شبهام چه حالی داره،گل گیاه عشق من بعد از چهارده سال شکفت.خدایااااا شکرت بخوانید...

خداجون،خدای مهربون،امشب رو میدونی که چقدر من نوشتم از چهارده سالگی.چقدر با شوق می نوشتم امشب من پا به ۱۸ سالگی گذاشتم،امشب ۲۰ ساله شدم و....اصلا باورم نمیشه اون پسر باهوش و مغرور و مرموز که خیلی امید به آینده داشت و دفترچه خاطرات قطورش پر بود از امید،چند سال دیگه چهل ساله میشه،باور نمیکنم شدم دشمن خودم و چقدر هدر دادم ساعت های عمرمو.خداجونم خوب میدونی که من پیش تو هنوز همون مجتبی کوچیکم و دوست دارم دلم بزرگ نشه و نشم مثل آدم هایی که حاضرند واسه منافع خودشون هر کاری بکنن.حتی اسیر کردن روح و قلب آدمهای بی گناه و معصوم.خدایا تشکر ویژه دارم واسه کادویی که امسال به من دادی.خواب میدونستی دلتنگم و توی خوب خدایی رو پریشب تموم کردی.چقدر دیدن و مخصوصا شنیدن نگار واسه من لازم بود و میدونستی عطش این مرد...

عزیزدلم.مهربونم خداروشکر.اینکه شادیت رو میبینم واسم دنیا قشنگه.دوستدارم بهترینم...

سلام نگار عزیزم.خداروشکر میکنم.خیلی دلهره داشتم.امیدوارم دیگه اتفاق بدی نداشته باشیم.ممنون که منو باخبر کردی از حالت.منم این هفته درگیر عمل چشم بابام بودم و چند روز سخت داشتم.ولی خداروشکر همه چی تموم شد و خبر بهبودت هم از نگرانی درم اورد هم خوشحالیم رو دوبرابر کرد.عاشق ماشقتما. دوستت دارم بهترینم...

گاهی آنقد دلم از دنیا سیر میشود که میخواهم.. تا سقف آسمان پرواز کنم و رویش دراز بکشم.. آرام و آسوده… مثل ماهی حوضمان که چند روز است روی آب دراز کشیده....

گـاهـی دلِـت مـیـخـواد هـمـه بـغـضـات از تــونـگـاهِـتخـونـده بـشـه کـه جـسـارت گـفـتـن کـلـمـه هـا رو نـداری… امـا یـه نـگـاه گُـنـگ تـحـویـل مـیـگـیـری و یـه جـمـلـه مِـثـلـه:چـیـزی شـده ؟؟؟! اونـجـاسـت کـهبـُغـضـتـو بـا یـه لـیـوانسـکـوتـتسـر مـیـکـشـی و بـالـبـخـنـدمـیـگـی : نــه هـیـچـیــ........